Zadaj pytanie on-line Napisz do nas... Wyślij

Vitafon

Producenci » Vitafon

Wibroakustyka – nowy kierunek w medycynie

Wibroakustyczne metody leczenia i profilaktyki chorób po raz pierwszy znalazły zastosowanie w praktyce pod koniec XX wieku. Istota metody polegała na tym, że w miejscu zmian chorobowych stosowano oddziaływanie za pomocą drgań dźwiękowych o zmieniającej się w określonej skali częstotliwości. W efekcie w miejscu oddziaływania znacznie poprawiał się przepływ krwi i limfy. Metodyka leczenia obejmuje także wibroakustyczne oddziaływanie na wątrobę i nerki, znacznie zwiększające ich wydajność oraz na odpowiedni odcinek kręgosłupa.

Wibroakustyczne urządzenie VITAFON wynalezione zostało w 1994 r. i od tej pory jest stosowany w medycynie w wielu krajach. Zasada jego działania jest dosyć prosta: urządzenie VITAFON oddziałuje przy pomocy mikrowibracji na organizm, przy czym zakres częstotliwości i amplitudy drgań zgodne są z mikrowibracjami, które naturalnie mają miejsce w organizmie. W obszarze zaatakowanym chorobą znacznie zwiększa się przepływ krwi i limfy.

 Wysoka skuteczność leczenia, czasami nie do wyjaśnienia z punktu widzenia medycyny klasycznej, znalazła swoje wyjaśnienie wraz z odkryciem zjawiska mikrowibracji tkanek organizmu, będącego, obok tlenu i energii, jednym z najważniejszych zasobów organizmu. Okazało się, że oddziaływanie wibroakustyczne na tkanki organizmu nie tylko poprawia ukrwienie i krążenie limfy, ale także nasyca je mikrowibracjami – koniecznym zasobem organizmu, którego brak często jest najważniejszym czynnikiem, decydującym o tym, że organizm nie radzi sobie z chorobą. Wraz z tym odkryciem opracowane zostały nowe, efektywniejsze metodyki leczenia.

Fizjologiczny mechanizm oddziaływania wibroakustycznego

Mikrowibracje tkanek, tak jak ich ciepło, stanowią ważny i niezastąpiony składnik procesów fizjologicznych i immunologicznych. Są one potrzebne do odprowadzania nadmiaru płynów z organizmu, biorą udział w stymulacji krążenia, odżywianiu komórek, znajdujących się w dużej odległości od naczyń włosowatych, w procesach immunologicznych, dotyczących transportu i przenikania leukocytów do komórek tkanki oraz w procesach krwiotwórczych, realizowanych w szpiku. Źródłem mikrowibracji w żywym organizmie są regularne skurcze miofibryli komórek mięśniowych.

Procesy metaboliczne w organizmie zachodzą tylko dzięki kontaktowi i współdziałaniu substancji biologicznych (podstawowe prawo bliskiego oddziaływania). Aby reakcja miała miejsce, konieczne jest bezpośrednie zbliżenie się oddziałujących na siebie komponentów i ich przestrzenna orientacja względem siebie. Dlatego istnienie mikrowibracji komórek i dużych molekuł jest warunkiem koniecznym większości biologicznych, a zwłaszcza immunologicznych reakcji.

Mikrowibracje nie tylko zwiększają częstotliwość kontaktów i zmieniają orientację komponentów biologicznych w przestrzeni, ale także ułatwiają im przenikanie przez śródbłonek i różne błony, czyli intensyfikują transport substancji i komórek z naczyń włosowatych do śródmiąższu i z powrotem do włosowatych naczyń krwionośnych i limfatycznych. Obecność zastawek w naczyniach krwionośnych i limfatycznych zmienia mikrowibracje w ukierunkowany ruch krwi i limfy.

Drgania mechaniczne pojawiają się w organizmie nie tylko dzięki pracy serca (częstotliwości infradźwiękowe) i aktywności naczyniowo-mięśniowej (częstotliwości dźwiękowe), ale i dzięki mechanicznemu oddziaływaniu otoczenia. Tak więc urządzenia wibroakustyczne oddziałują na tkanki za pośrednictwem naturalnych dla organizmu mikrowibracji.

Spadek intensywności mikrowibracji w tkankach prowadzi do spowolnienia reakcji immunologicznych, odprowadzania nadmiaru płynów z organizmu zastoju żylnego, co w efekcie obniża odporność i zdolność organizmu do regeneracji.

Deficyt mikrowibracji może pojawić się z wiekiem, w przypadku chronicznego zmęczenia, przemęczenia z powodu intensywnych i długotrwałych obciążeń, przy urazach, procesach zapalnych, zakłóceniu ukrwienia różnych odcinków rdzenia kręgowego, ogólnym spadku intensywności skurczów komórek mięśniowych, pojawiającym się z różnych przyczyn.

Oddziaływanie wibroakustyczne za pomocą urządzenia Vitafon w zależności od wybranego przetwornika pozwala na miejscowe wyrównanie deficytu mikrowibracji z minimalnego poziomu do fizjologicznego maksimum, określanego jako intensywność mikrowibracji tkanki mięśniowej przy maksymalnym napięciu fizycznym w zdrowym organizmie. Oddziaływanie wibroakustyczne pozwala na:

  1. Poprawę funkcji pompowania zarówno w limfatycznych, jak i krwionośnych naczyniach włoskowatych i drobnych naczyniach, dzięki czemu wzmaga się odprowadzanie z tkanek nadmiaru płynów.
  2. Wzrost odprowadzania krwinek (limfocytów, erytrocytów itp.) z tętniczych naczyń krwionośnych do śródmiąższu i krwiotwórczych macierzystych ze szpiku kostnego do zatoki żylnej.
  3. Wzrost przewodnictwa śródmiąższu, jeśli chodzi katabolity i metabolity, i wzrost częstotliwości kontaktów komponentów biologicznych, dzięki czemu rośnie poziom reakcji immunologicznych i innych. 
  4. Wzrost przepustowości śródbłonka naczyń włosowatych w przypadku dużych węzłów chłonnych, przyczyniając się dzięki temu do obniżenia ciśnienia onkotycznego w tkance i przyspieszenia odprowadzania do obiegu cytokin i przekaźników, dbających o poprawę kompleksowych reakcji organizmu.
  5. Przyspieszenie procesów filtracyjnych, zachodzących w błonach porowatych (np. w nefronach).
  6. Pobudzenie mechanoreceptorów (ciałek blaszkowatych i dotykowych, wolnych zakończeń nerwowych i in.).


Terapia wibroakustyczna jest tym efektywniejsza, im większy jest deficyt mikrowibracji w określonych tkankach. To właśnie ta cecha, a także brak ingerencji w delikatne biochemiczne mechanizmy regulacji, wpłynęła na duże bezpieczeństwo, efektywność i szeroki wachlarz zastosowań terapii wibroakustycznej. 

Dlaczego warto mieć VITAFON w domu:

  • Efektywne leczenie i profilaktyka wielu chorób, potwierdzone wynikami badań klinicznych*.
  • Bezpieczne oddziaływanie lecznicze, oparte na naturalnych procesach, zachodzących w organizmie, pozwalające na ograniczenie lub zastąpienie terapii medykamentami.
  • Wygoda i prostota obsługi w warunkach domowych.
  • Zauważalna oszczędność czasu i pieniędzy dzięki przeprowadzaniu zabiegów w domu i ograniczeniu wydatków na lekarstwa.


 Efektywność terapii wibroakustycznej i profilaktyki

Wysoka efektywność metody wibroakustycznej (terapii i masażu) przy regularnym i sumiennym wykonywaniu zabiegów w warunkach domowych przez długi czas nie dawała spokoju specjalistom. Efekt zależy bezpośrednio od ilości zabiegów na dobę, przy czym wieczorne i poranne zabiegi w celu zrekompensowania nocnego deficytu mikrowibracji przynoszą najlepsze rezultaty. Zorganizować przeprowadzenie zabiegów 2 razy na dobę przed snem i po przebudzeniu w warunkach klinicznych i ambulatoryjnych jest dość trudne, nie mówiąc już o czterech czy większej ilości procedur. Aby lekarz miał możliwość upewnienia się w wynikach, musi on obserwować chorego, który stosuje tę metodę w warunkach domowych. Nieufność miłą szybko, jeśli lekarz osobiście sprawdza efektywność leczenia.

Metoda dopuszczona była do zastosowania w praktyce medycznej w 1994 roku. Aż do 2000 roku w metodyce leczenia oddziaływanie mikrowibracjami realizowane było tylko w obszarze patologii. A i sam obszar zastosowania w tym czasie ograniczała się do chorób o pochodzeniu zapalnym i urazowym: osteochondroza, zapalenie korzonków nerwowych, zapalenie stawów, artroza, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, rana, zwichnięcie, rozciągnięcie, złamanie, poparzenie.

Odkrycie i poznanie roli mikrowibracji w procesach fizjologicznych i immunologicznych pozwoliło na wyjaśnienie fenomenu wysokiej efektywności terapii wibroakustycznej. Metoda otrzymała solidne naukowe, biofizyczne fundamenty. Stało się jasne, że uzupełnienie braku mikrowibracji jest szczególnie ważnie i nie może być niczym zamienione. Stwierdzono także, że dodatkowych mikrowibracji potrzebują takie organy, jak nerki, wątroba, rdzeń kręgowy, szpik kostny. Oddziaływanie na te organy za pośrednictwem mikrowibracji, oraz dodatkowe oddziaływanie w obszarze patologii, jeszcze bardziej podwyższyło efektywność leczenia. Lista chorób, które były leczone tą metodą zaczęła się powiększać o choroby systemowe: nadciśnienie, alergia, cukrzyca, gruczolak. Leczone były również trudne do wyleczenia choroby: zapalenie wątroby typu B i C, nieżyt oskrzeli i inne. Po raz pierwszy stało się możliwe powstrzymanie gangreny i jej całkowite wyleczenie przy stopie cukrzycowej. Bez względu na wstrząsające wyniki, metodę można już nazwać leczeniem. Kompensując brak mikrowibracji w organach i tkankach, usuwamy bardzo ważną przyczynę przewlekłego przebiegu choroby i dajemy organizmowi możliwość kompleksowego spełniania swych immunologicznych i regenerujących funkcji. Pozostałe czynności wykonuje sam organizm. Sam doskonale potrafi zdiagnozować chorobę i sam się regeneruje, jeśli posiada wystarczające zasoby.
Sortuj wg:||
Zobacz wszystkie | Strony:
Zobacz wszystkie | Strony:
 
  • Dodaj link do:
  • www.facebook.com